In heel wat gevallen escaleert lastig gedrag van kinderen niet ondanks maar dankzij de goede bedoelingen van volwassenen.
Ik vergeet meestal dat een kind dat lastig gedrag vertoont, zich in een tijdelijke crisis bevindt. En een crisis kan altijd leiden tot een kans. Ik als verstandige (ahum) volwassene kan daarbij helpen. Door aandacht te hebben, er te zijn, door vooral veel níét te doen of soms — op specifieke momenten — gericht in te grijpen. Wat zou je de eerstvolgende keer kunnen doen om het brandje te blussen in plaats van aan te wakkeren?
Uit Lastige kinderen? Heb jij even geluk van Berthold Gunster
Shuffle
Link gekopieerd